Prindërit nuk e pranojnë partnerin tim: çfarë të bëj?

Kur prindërit e tu e refuzojnë njeriun që ti e do, të duket sikur duhet të zgjedhësh mes dy jetëve. Në shumicën dërrmuese të rasteve nuk është kështu: rruga e vërtetë nuk është ultimatumi, por një plan. Së pari kupto çfarë i shqetëson prindërit në të vërtetë, pastaj përgatite bisedën me kujdes, fito aleatë brenda familjes dhe jepu të gjithëve kohë të njohin njeriun që fshihet pas emrit. Ky udhëzues i merr hapat një nga një, i shkruar për të gjithë ata që sot ndihen të shtypur mes dhomës së ndenjes dhe lidhjes së tyre.

Së pari kupto: çfarë i pengon në të vërtetë?

„Nuk e pranojnë" tingëllon si një problem i vetëm, por pothuajse gjithmonë është një tufë me disa. Para se të fillosh të argumentosh, ia vlen ta zgjidhësh tufën fije për fije. Arsyet më të shpeshta, të thëna me zë ose jo:

• Nuk ka rrënjë shqiptare. Klasiku i diasporës. Pas tij fshihet frika se gjuha, festat dhe lidhja me vendlindjen humbasin te brezi tjetër. Sa thellë shkon kjo pritshmëri, e kemi shtjelluar në artikullin A martohen shqiptarët vetëm me shqiptarë?
• Feja. Në disa familje pesha e këtij ndryshimi është e madhe, në të tjera nuk ndihet fare. Shpesh nuk bëhet fjalë për teologji, por për pyetje praktike: si do të jetë dasma, si do të rriten fëmijët, cilat festa do të festohen.
• Nami në komunitet. Çfarë do të thotë fisi, fshati, familjet e shoqatës kulturore? Nga jashtë ky presion duket absurd. Nga brenda është shumë real.
• Biografia e partnerit. Një martesë e mëparshme, fëmijë nga një lidhje tjetër, një ndryshim i dukshëm moshe. Tema ku prindërit konservatorë frenojnë së pari dhe pyesin më vonë.
• Ndjenja se u anashkaluan. Ndonjëherë kundërshtimi nuk ka të bëjë fare me partnerin, por me mënyrën si e morën vesh prindërit. Kush e fsheh lidhjen për vite, shpesh e paguan atë faturë ditën kur zbulohet.

Ia vlen të shikosh me ndershmëri edhe në drejtimin tjetër: a ka kundërshtime që nuk janë kulturore, por thjesht të drejta? Prindërit që refuzojnë një partner mosrespektues ose të papërgjegjshëm nuk janë problem kulturor; ndonjëherë janë thjesht të parët që shohin qartë. Këto raste janë pakicë, por ekzistojnë.

Gabimi më i shpeshtë: ultimatumi

Impulsi kuptohet. Je i lënduar, do ta detyrosh zgjidhjen, dhe del fjalia: „Ose e pranoni, ose nuk më shihni më." Vetëm se pothuajse kurrë nuk funksionon. Ultimatumi e kthen bisedën familjare në një luftë pushteti, dhe në një luftë pushteti asnjëra palë nuk tërhiqet dot pa humbur fytyrën. Pikërisht kjo është thelbësore në shumë familje shqiptare: askush nuk do të dalë para fisit si ai që u përkul.

E njëjta gjë vlen edhe në drejtimin e kundërt. Prindërit që kërcënojnë me ndërprerje të kontaktit, rrallë e mendojnë aq përfundimisht sa tingëllon në zemërimin e parë. Merri seriozisht fjalët e tilla, por jo si fjalën e fundit. Mes shokut të parë dhe qëndrimit të vërtetë të një familjeje shpesh qëndrojnë muaj të tërë. Burimi më i çmuar në këtë proces nuk është argumenti më i mprehtë, por durimi.

Biseda, në pesë hapa

Asnjë plan nuk i mbijeton takimit me familjen e vet pa ndryshime. Si skelet, kjo radhë e ka provuar veten:

1. Zgjidh momentin. Jo kalimthi, jo në një festë familjare, jo në mes të një sherri. Një pasdite e qetë, e paralajmëruar me një fjali: „Dua të flas me ju për diçka të rëndësishme." Kush e merr seriozisht kornizën, jep sinjalin: kjo nuk është provë, kjo është jeta ime.
2. Fillo me njërin prind. Në shumicën e familjeve ka një adresë më të afrueshme, shpesh nëna, ndonjëherë babai. Kush fiton njërin prej tyre së pari, hyn në bisedën vendimtare me një mbrojtës tashmë ulur në tavolinë.
3. Trego, mos u mbro. Ndryshimi është më i madh nga sa duket. Të mbrohesh do të thotë t'u përgjigjesh kundërshtimeve. Të tregosh do të thotë t'u tregosh prindërve njeriun që ende nuk e njohin: çfarë pune bën, si sillet me familjen e vet, çfarë ka bërë tashmë për këtë lidhje. Asgjë nuk i qetëson prindërit më shumë se ndjenja që fëmija i tyre shihet dhe trajtohet mirë.
4. Emërtoi frikërat para se t'i thonë ata. „E di që keni frikë se fëmijët nuk do të flasin shqip. Për këtë kemi folur, dhe ky është plani ynë." Kush i thotë vetë kundërshtimet me zë, ua heq forcën dhe tregon se e kupton këndvështrimin e prindërve, në vend që ta hedhë poshtë.
5. Kërko një takim, jo miratim. Lutja „Njiheni një herë, më shumë nuk kërkoj" plotësohet shumë më lehtë se „Jepni bekimin". Pothuajse gjithmonë dreka e parë e përbashkët është pika e kthesës, sepse nga problemi abstrakt del një njeri që pyet me edukatë nëse mund të ndihmojë me tavolinën.

Aleatët: shkurtorja që nënvlerësohet

Pothuajse asnjë konflikt familjar në shtëpitë shqiptare nuk zgjidhet vetëm mes fëmijës dhe prindërve. Gjithmonë ka një rreth më të gjerë, dhe ai rreth mund të përfshihet. Një motër e madhe që e njeh partnerin dhe garanton për të. Një dajë a xhaxha, fjalën e të cilit babai e dëgjon. Një gjyshe që me një fjali të vetme në drekë lëviz më shumë se çifti për një vit të tërë.

Aleatët funksionojnë për dy arsye. E para, e lehtësojnë bisedën e drejtpërdrejtë: prindërit ia thonë një halle dyshimet që fëmijës së vet nuk do t'ia tregonin kurrë. E dyta, e ndryshojnë llogarinë me komunitetin: kur zëra të respektuar brenda familjes e pëlqejnë partnerin, frika nga thashethemet tkurret. Prandaj, para bisedës së madhe, rendit në heshtje: kush në familje është i arritshëm, kush ka peshë, dhe në cilën radhë flet me ta?

Kur partneri nuk është shqiptar

Nëse partneri nuk ka rrënjë shqiptare, punës bindëse i shtohet një punë përkthimi, në të dy drejtimet. Prindërit kanë nevojë për sigurinë se fëmija i tyre nuk po martohet jashtë kulturës, por po sjell dikë që e respekton atë. Partneri ka nevojë për një përgatitje të ndershme për atë që e pret: pyetje të drejtpërdrejta, shumë ushqim dhe një familje që në fillim të vëzhgon e më pas të përqafon.

Konkretisht: përgatite partnerin para vizitës së parë, mësoni bashkë disa fjalë shqip, shpjegoji gjestet e vogla të mirësjelljes që kanë peshë. Si duket një vizitë e parë dhe çfarë pritet mirë, e gjen të detajuar në udhëzuesin për njohjen me familjen shqiptare. Dhe si e ndërtojnë çiftet e përziera jetën e përditshme mes dy kulturave, e trajton artikulli për lidhjen shqiptaro-gjermane.

Edhe një fjali për drejtësinë: edhe familja e partnerit joshqiptar ka pyetje, vetëm se i bën më me zë të ulët. Kush kërkon hapje nga të dyja familjet, duhet ta organizojë atë në të dy drejtimet.

Nëse refuzimi mbetet

Shumica e familjeve lëvizin. Disa jo, ose jo brenda kohës që një lidhje mund ta durojë. Për këtë rast nuk ka zgjidhje të bukur, vetëm disa pika të ndershme orientimi.

E para: është e drejtë e një njeriu të rritur të qëndrojë pranë partnerit, edhe kundër vullnetit të prindërve. Kjo nuk është tradhti ndaj kulturës. E dyta: ndërprerja e kontaktit nuk duhet të jetë qëllimi; shpesh mjaftojnë kufijtë. Mund t'i qëndrosh besnik familjes dhe njëkohësisht të bësh të qartë se fyerjet ndaj partnerit nuk do të kalojnë më pa përgjigje. E treta: lëre derën hapur. Familje që munguan në dasmë, ndonjëherë tre vjet më vonë trokasin në derë, sepse lindi një nip a mbesë. Ajo rrugë ekziston vetëm nëse askush nuk e ka mbyllur derën me gozhdë.

Dhe e katërta, më e rëndësishmja: mbroje vetë lidhjen. Një konflikt familjar që zgjat me muaj e lodh edhe çiftin më të fortë, nëse çdo darkë sillet vetëm rreth kësaj teme. Ndihmon të mbash me vetëdije zona të jetës së përditshme të lira nga tema e prindërve.

Çfarë duhet të dëgjojnë prindërit që të lëshojnë

Në fund, pothuajse të gjitha këto biseda përfundojnë te tri mesazhe të njëjta, në cilëndo gjuhë që thuhen. Një: nuk ju kam harruar, ju mbeteni familja ime. Dy: ky njeri më trajton mirë, dhe e kam zgjedhur me të njëjtën seriozitet me të cilin ju më rritët mua. Tre: ju nuk humbisni asgjë, ju fitoni dikë.

Prindërit që arrijnë t'i besojnë këto tri fjali, pothuajse gjithmonë e lëshojnë kundërshtimin, jo brenda natës, por hap pas hapi. Sepse pas refuzimit rrallë qëndron një bindje e ngurtë. Qëndron frika, për fëmijën dhe për atë që familja e ka të shtrenjtë. Frika nuk thyhet me forcë, por me prova, dhe prova më e mirë është një lidhje që zgjat, mban peshë dhe e fton familjen brenda, në vend që ta lërë jashtë.

embla është aplikacioni i takimeve për shqiptarët në mbarë botën. Kush kërkon që në fillim një partner me të cilin familja ngrohet më lehtë, gjen aty njerëz që i njohin të dyja botët. Aplikacioni nis së shpejti, lista e pritjes është e hapur.